Een nieuw leven...

Het is alweer een tijd geleden, dat ik iets geschreven heb, dus het wordt weer hoog tijd. Er zijn veel dingen gebeurd in de afgelopen weken, die zorgen voor een totale verandering van mijn leven. Als eerste begin ik in september dan eindelijk aan de studie geschiedenis aan de universiteit van Utrecht. Dit is op zich geen nieuws, omdat ik al een aantal jaar weet dat ik deze studie ga doen. (ik heb immers niet  voor  niets zo lang op de middelbare school gezeten). Maar toch brengt deze keuze een grote verandering met zich mee. Ik ga namelijk over twee weken verhuizen. naar Vleuten, een  dorp dichtbij Utrecht. Twee weken geleden reageerde ik op een kamer, zonder enige bedoeling. Zoals sommige van jullie wel weten heb ik altijd gezegd dat ik pas over een jaar op kamers zou gaan. Al snel kreeg ik een bevestiging dat ik op nummer twee geplaatst werd en ik in aanmerking zou komen zodra de andere geïnteresseerde af zou vallen. Ja hoor, op zondagavond kreeg ik te horen dat ik dinsdag de kamer kon bezichtigen. Zo gezegd, zo gedaan. Alles beviel mij prima, mooi kamer, badkamer, keuken en de voorwaarden ook prima. Toch kwam ik thuis met het gevoel dat het allemaal te snel ging en vooral nu het zo onduidelijk is met mijn gezondheid. Dus eerst maar even goed een nachtje over slapen (slapen heb ik natuurlijk niet gedaan) en ik bleef bij mijn beslissing dat ik het niet zou doen. Totdat mijn dokter dezelfde ochtend belde met de uitslag van het bloedonderzoek dat eerder die week was gedaan. Mijn vermoeden klopte, ik blijk dus al die tijd een zwaar B-12 vitamine te kort te hebben, wat voor dezelfde klachten zorgt als bij Pfeiffer. Dit verandert de zaak, want hierna kan ik snel opknappen zodra ik de injecties krijg. Hoogstwaarschijnlijk hoef ik deze gelukkig niet mijn hele leven, want de oorzaak ligt bij het feit dat ik vegetariër ben. Dus ik ben ook weer begonnen met vlees en vis eten. 

Ondertussen drong het tot mij door dat ik zo'n kamer nooit meer zou vinden en heb toch besloten om de kamer te nemen. In de weekenden kom ik wel gewoon naar Spijkenisse, want ik heb hier nog steeds mijn baantje en dat wil ik echt nog niet opgeven.  Dus een grote verandering en verheldering in mijn leven. Na de eerste injectie voel ik mij al weer een ander mens en het kan (hopelijk) alleen maar beter gaan vanaf hier. (Ik heb zelfs al een stuk hard gelopen!)

Het wordt dus een drukke week: alles inpakken wat mee moet naar Vleuten en ook heel wat regelen met adreswijzigingen. Volgend weekend brengen we namelijk al de spullen naar het huis. Daarnaast heb ik nog maar één week vakantie en dan begint de introductieweek aan de universiteit. Maar ik mag niet klagen, de meeste mensen zijn allang begonnen met school :-) 

Heel veel liefs, Louise

P.S. nu ik weer vlees moet eten, klopt mijn blognaam ook niet meer hé ;-) Maar ik blijf toch  ook gewoon vegetarisch koken, dus als ik weer een heerlijk recept heb, dan zal ik die gewoon weer plaatsen.

P.P.S. kan iemand mij helpen de hoekjes van mijn header doorzichtig te maken?? 

Boeken, boeken en nog meer boeken....

Afgelopen woensdag ben ik gezellig naar twee vriendinnen in Utrecht geweest: Lucinda en Sylvia. We zouden namelijk naar een boekenkraam gaan op de markt, waar allemaal tweedehands boeken te koop zijn. Om kwart voor 12 kwam ik dan aan en kreeg gewoon kriebels in m'n buik toen ik Utrecht naderde in de trein. Ik heb, denk ik op dit moment, toch een goede keuze gemaakt om in Utrecht te gaan studeren. Aangekomen in Utrecht gingen we even geld pinnen en gelijk op boekenjacht. Wauw! wat een schitterende boeken hebben ze daar liggen. Uiteindelijk kocht ik 6 boeken voor maar 10 euro! Geen geld hé! (De foto hierboven is één van de boeken die ik gekocht heb)

Dit is zeker een van de dingen die ik goed moet onthouden in Utrecht. Daarna zijn we gezellig wat gaan drinken op een terrasje en hebben we lekker zitten praten. Ik ben erg blij dat Lucinda en Sylvia mij heel wat hebben verteld over de studie geschiedenis en zo ben ik toch wel een stuk zekerder wat er allemaal gaat gebeuren in september.

Het was erg jammer dat ik het nog niet goed volhield dus ik moest vroeg terug naar het station om de trein te pakken naar Rotterdam. Dat vond ik echt balen, maar de dag was zeer geslaagd. 

Meiden, dat moeten we echt vaker doen!! (Maar dat komt vast wel goed :-D)
 

Vakantiekriebels

Zomer... waar denk je dan aan? Ik aan de Tour de France, op en of andere manier krijg ik een zomers gevoel als ik 's avonds naar de avondetappe kijk en overdag de tour (oké dat is nu al afgelopen). Heerlijk fruit kopen op de markt en lekker smoothies maken, groen gras, bloemetjes en buiten eten. Wat is de zomer toch geweldig (zolang het niet te warm is)! Wat heb ik toch een vakantiekriebels ondanks ik erg verdrietig ben dat Boeffie nog steeds niet terug is. Het is nu al 6 dagen en ik ben steeds minder hoopvol naar mate de dagen verstrijken. Gisteren heb ik met Inge door Spijkenisse gefietst om vermist blaadjes op te hangen. Ook is het mij gelukt om een oproep te doen in de plaatselijke krant. Nu kan ik niet meer doen dan hopen en nog wat roepen in de buurt. Maar ondanks deze vervelende en verdrietige situatie heb ik toch nog wat leuke dingen op het programma staan en dat zorgt toch voor nodige afleiding.

Volgende week woensdag ga ik gezellig naar Lucinda en Sylvia toe in Utrecht om lekker te shoppen en bij te kletsen. Ik kijk er enorm naar uit :) Dan is het weekend daarop gelijk het eerste  en waarschijnlijk laatste festival wat ik van dit seizoen ga bezoeken: Castlefest. Al m'n vrienden weer zien maakt mij blij en ik ga weer lekker foto's maken en ik ben enorm benieuwd naar de nieuwe cd van Omnia. Daarna gaan twee hele goede vrienden van mij elkaar het ja- woord zeggen en ze hebben mij gevraagd de foto's te maken op hun bruiloft. Wat een eer dat ze dit aan mij toe vertrouwen (gelukkig is er nog een fotograaf). 

Genoeg leuke dingen op het programma!

Waar ben je nou?

Ik wil even twee dingen met jullie delen, twee dingen die belangrijk zijn op het moment. Allereerst een minder leuk verhaal. Sinds donderdag 22 juli is onze kat Boeffie vermist. Het komt wel meer voor dat Boeffie een aantal dagen weg is, want zijn naam doet er echt eer aan. Maar nu was de kat niet in orde en ging toch naar buiten en is nu niet meer teruggekomen. Ik mis hem echt enorm ook al was het niet zo'n lieve kat. Mijn gevoel vertelt me dat er iets is gebeurd en die zit er niet vaak naast. Ik loop nu al twee dagen door half Spijkenisse te roepen en te vragen aan mensen of ze hem eventueel gezien hebben. Helaas nog niets vernomen. Morgen nog even de politie, dierenambulance en asiel bellen en dan maar weer lopen.  Het is dus afwachten, maar slapen doe ik er niet van...

Daarnaast wil ik ook even wat leuks vertellen. Zoals sommige van jullie wel weten kijk ik er al heel wat jaren naar uit om geschiedenis te studeren. Daarom spring ik steeds van blijdschap rond wanneer er weer post is van de universiteit. Ja ik weet het, het is vakantie en ik zou eigenlijk niet aan de universiteit moeten denken. Zaterdag kreeg ik mijn welkomstpakket binnen, met onder ander welkomstbrieven, aanmeldingsformulieren van het UHSK (geschiedenis studievereniging) en een opdracht om een motivatiebrief te schrijven. Deze brief moet ik aan mijn tutor schrijven zodat hij of zij een indruk krijgt van hoe enthousiast ik ben, waarom ik geschiedenis wil studeren en hoe het zit met mijn schrijfvaardigheid (oneeeee). Ik zat er een beetje tegen op, maar ik heb vanuit m'n hart geschreven en daar gaat het om. Niet om hoeveel moeilijke woorden ik gebruik of hoe intellectueel het is. Vandaag heb ik dus de brief geschreven, ondanks dat m'n gedachten ergens anders zijn. Deze brief wil ik graag met jullie delen:

De start van mijn politieke carière?

Vandaag kreeg ik een mailtje van DWARS. Voor de mensen die niet weten wat DWARS is: Dit is de organisatie van de GroenLinkse jongeren waar ik sinds kort lid van ben. In het mailtje stond dat ik uitgenodigd ben voor een 'nieuwe leden-dag'. Aankomende dinsdag ga ik er naartoe en het beloofd een leuke dag te worden. We gaan namelijk naar de Tweede Kamer en we krijgen daar een uitgebreide rondleiding, uitleg over Dwars en GroenLinks en we ontmoeten een kamerlid (geen idee wie?). Tot slot gaan we dan ook nog gezellig uiteten en bespreken we wat je kunt doen als lid. Ik heb er onwijs veel zin in en wellicht is dit het begin van een politieke carrière, waar ik altijd al van droomde.  Nee hoor geintje, het zal nog wel even duren voordat ik als lijsttrekker bij GroenLinks kom ;) hihi!

Ik laat jullie weten hoe het is geweest!

     

Geslaagd!

Afgelopen woensdag kreeg ik om 11 uur het verlossende telefoontje met de uitslag van het eindexamen. "Je mag de vlag uithangen hoor", was het antwoord. Wat een opluchting dat ik ook geslaagd ben. Diep van binnen wist ik het wel, maar ik wilde de bevestiging hebben en die kreeg ik. Toch was ik er nog niet echt van bewust dat ik nu echt afscheid mag nemen van mijn middelbare school tijd. Donderdag was de diploma-uitreiking al en het drong op dat moment (het moment dat ik mijn diploma ondertekende) pas door dat ik echt klaar ben! 

Een heel raar gevoel geeft het. Ik mag dan wel acht jaar op de middelbare school gezeten hebben, maar toch gaf het een dubbel gevoel toen ik van het schoolplein afliep. Een gevoel van opluchting, maar ook een onprettig gevoel dat ik bepaalde dingen achter moet laten. Het is het vertrouwde dat je achterlaat en iets nieuws moet opbouwen. Daar heb ik echt enorm veel zin in: een nieuwe studie (waar ik al jaren op wacht), een nieuwe stad en nieuwe mensen. 

 Afgelopen twee jaar op het Atheneum heb ik toch weer een hoop vrienden erbij gekregen en dat is wel iets (en wel het enige) wat ik ga missen van de middelbare school. Onze wegen scheiden zich vanaf hier en ik hoop dat ondanks iedereen een ander leven gaat opbouwen, we contact blijven houden. Ik wil iedereen enorm veel succes en plezier wensen met hun nieuwe studie en ik hoop dat we nog contact blijven houden :) 

 

Overbodige luxeprobleem?

Dat valt echt niet mee, een laptop uitkiezen. In september begin ik met de studie geschiedenis aan de universiteit van Utrecht. Althans daar ga ik wel vanuit, maar ik moet helaas eerst nog even wachten op de uitslag van de inhaalexamens. Maar goed, een laptop kopen is dus moeilijker dan gedacht. Op het moment heb ik ook een laptop, maar die heb ik dus op de gok gekocht. Nu wil ik zeker weten dat ik een laptop koop die echt aan mijn eisen voldoet: genoeg snelheid en ruimte voor fotografie en genoeg accu vermogen om hem te gebruiken tijdens college. Poeh! Wat zijn er veel soorten en maten en dat maakt het voor mij nog veel moeilijker. Ik heb namelijk totaal geen verstand van vermogen van laptops e.d.. Ach fijn, ik ben dus gister naar een computer winkel hier in het centrum geweest en ik liet mij volledig informeren over laptops. Het was echt een heldere uitleg zonder mij proberen wat aan te smeren. Erg fijn dus! Thuis gekomen heb ik gelijk het soort laptop die ik in gedachten heb op Facebook en Hyves neergezet met de vraag voor eventuele tips en opmerkingen. Gevolg: uiteenlopende meningen over welke laptop merken goed zijn en welke niet. Vrijwel alle laptopmerken zijn slecht als je alles bij elkaar op ga tellen. Behalve de MacBook, maar dan kan ik een lening aan gaan vragen, want die dingen zijn niet te betalen. Wat moet ik nu???? Help!! (Eigenlijk is het echt een overbodige-luxe-probleem! Zucht...)

Uitslag eindexamens

Vandaag is een erg spannende dag. Wij, en daarmee bedoel ik mijn zusje en ik, krijgen vandaag de uitslag van het eindexamen.  Nu moet ik er helaas nog twee inhalen, maar gelukkig krijg ik wel de andere cijfers dus ik kan ik ongeveer zeggen of ik geslaagd ben of niet. De zenuwen zijn er al sinds gisteravond en het nemen alleen maar meer toe. 

Net ben ik even voor mijn zusje en mijn ouders naar Dudok gegaan om appeltaart te halen! Dit is helaas niet veganistisch, dus ik ga voor mezelf koekjes maken uit het kookboek wat ik gister ontving: Vegan Cookies Invade Your Cookie Jar. Het worden Chocolate Fudgy Oatmeal Cookies. Hééééérlijk! Kunnen we even de zenuwen wegeten!

Natuurlijk wens ik al mijn klasgenoten en andere eindexamenkandidaten heel veel succes (en sterkte) met deze lange dag wachten op de uitslag.

Kringloop shoppen!

Afgelopen dinsdag ging ik, nadat ik bij de dokter was geweest, even naar de kringloopwinkel, die toch in de buurt van de dokter zit. Al maanden was ik van plan om naar de kringloopwinkel te gaan, maar het ligt niet echt op de route. Nu ben ik toch maar even gegaan en ik heb er geen spijt van. Lekker rondsnuffelen tussen spullen met een verhaal. Ik kwam eigenlijk voor oude stoffen om te gebruiken om te leren naaien, helaas zonder succes. Toch vond ik wel iets heel leuks, namelijk leuke borden met een retro printje (zie de foto).

Vakantie of zoiets

Het is alweer een tijd geleden sinds ik iets geschreven heb. Zoals je misschien al merkte is mijn blog weer veranderd, zowel de naam en link als de lay-out. Dit komt door problemen met twee gmail emailadressen, waardoor ik *alweer* genoodzaakt was om een nieuw blog aan te maken. Erg vervelend natuurlijk, want zo krijg ik nooit m'n vaste lezers. Ik moet wel bekennen dat ik deze veel leuker vind dat mijn vorige blog. Ik weet nu eigenlijk steeds meer wat ik wil en dat is een blog waarbij ik recepten neerzet en creaties en zo nu en dan een persoonlijk verhaal.

De eindexamens zijn klaar, hoewel ik er twee in het tweede tijdsvak moet inhalen. Toch heb ik wel een beetje vakantie gevoel. Vanavond lekker uitgebreid koken en weer erop uit gaan om mooie plaatjes vast te leggen. Maar vooral een achterstand in boeken inhalen. Ik koop meer boeken dan dat ik er lees. Nu het vakantie is heb ik er tijd voor en ga ik er ook lekker voor zitten of liggen (lui hé). De boeken op de foto ga ik lekker lezen, al zijn dat nog niet alle boeken die nog (deels)ongelezen in mijn boekenkast staan. Nog zat te doen dus... ;)

Opgeruimd staat netjes!

Heerlijk zo'n opgeruimde kledingkast. Gisteravond had ik even besloten om eens grondig een lente schoonmaak te houden in mijn kledingkast (en vandaag de rest van de kamer). Nu houd ik al regelmatig grote schoonmaak acties, maar nu moest het nog grondiger (lentekriebels!!). Op hetplaatje is mijn kast echt een verschrikkelijke puinhoop voor mijn doen. Wat ging veel zooi in de vuilniszak! Heerlijk veel kleding weggedaan en op marktplaats gezet. Nu ben ik moe, maar het resultaat mag er zijn in heel de slaapkamer. Oja, kijk gelijk even bij mijn advertenties op marktplaats!

Zo vind je nog eens wat!

Gister was ik nogal in een opruimstemming en heb ik daarom heel de voorraadkast opgeruimd. We hebben zoveel potten, blikjes en doosjes staan (mede dankzij de voedselbank) en dat vraagt om ordening. Dus ik ging aan de slag aangezien ik hier in huis de enige ben met een bijna neurotische opruim drang. Nu staat alles weer netjes gerangschikt op soort. Maar ik vond dat niet genoeg. Onze voorraadkast bevindt zich onder de trap en is daarom nogal diep. Achterin lagen er allemaal dingen (internetkabels, tassen en nog meer zooi) en ook die heb ik er uit gehaald. Maar er bleef één doos over. Tot mijn vreugde zaten in deze verhuisdoos allemaal LP's en singels. Je weet wel, die grote zware schijven waar muziek uitkomt (m.b.v. een platenspeler ;)). Jeetje wat was ik blij zeg. Sinds een aantal maanden heb ik een platenspeler staan, die ik van mijn oom heb gehad. Op zolder vond mijn vader nog allemaal platen. Volgens hem moesten er meer zijn, maar die waren spoorloos verdwenen. Nu weet ik waar ze al die tijd lagen. Er zit ook muziek bij wat ik nooit van m'n leven zo draaien, maar goed die kan ik altijd nog wegdoen. Het leukste vond ik nog de single van Simon and Garfunkel (zie foto).

Onder het genot van oude muziek kan ik dus lekker verder leren naaien. Vandaag heb ik mijn eerste echte naaimachine projectje af en ik ben erg blij met de resultaten. Het is een telefoonhoesje geworden die ik met behulp van MiekK's blog heb kunnen maken. Natuurlijk is hij niet perfect en moet ik nog aan mijn 'skills' werken, maar toch ben ik trots op mijzelf. Het is wel de allereerste keer dat ik achter de naaimachine zit. Het volgende project ligt al klaar, want mijn zusje wilt er ook één en ze wilt een make up tasje. Vandaag heb ik nog stofjes gekocht dus ik heb genoeg liggen om iets in elkaar te zetten.

Tot slot, wil ik nog even mededelen dat dit mijn definitieve blog is. De vaste lezers hebben misschien al gemerkt dat ik in de afgelopen maanden een aantal keer veranderd ben van bloghost of naam. Uiteindelijk is blogspot toch de website die mij het meest aanspreekt. Dus vanaf nu kun je hier al m'n berichtjes lezen. Je kunt mij zelfs volgen door hier schuin onder "volgen" aan te klikken (volg pijl). Dit kan met je twitter account, je eigen blog of je google account. Zo kun je alles volgen wat ik meemaak en doe. Ik zal het komende weken nogal druk zijn, aangezien we nog maar 6 weken van het eindexamen verwijderd zijn. Door mijn brakke gezondheid loop ik nog steeds achter met het inhalen van toetsen en handelingsdelen. Daarom zal ik niet altijd in staat zijn om wat te posten, maar ik probeer jullie op de hoogte te houden!

Dreads?

Al jaren heb ik een zwak voor dreads. Niet van de nep dreads, alhoewel ik zelf woldreads heb gehad (en die zijn wel leuk), maar échte dreads van je eigen haar! Nu mijn haar op het punt is gekomen dat er makkelijk dreads ingezet kunnen worden zonder dat het 5 cm kort is, ben ik het serieus aan het overwegen. Ik ben m'n haar zat dat zo saai naar beneden hangt en wil m'n eigen stijl er in hebben. Helaas zit ik wel met wat twijfels over bepaalde dingen. Mijn hoofdhuid is nogal gevoelig en ik gebruik daarvoor speciale shampoo om het te verzachten. Als je in het begin dreads zet is het nogal strak en kan het heel erg gaan jeuken. Mijn angst is dus dat ik de dreads er uiteindelijk weer uit moet halen en daardoor met erg beschadigd haar zit.

Dreads heb je niet voor een aantal maanden maar voor een aantal jaar. Daarom moet ik echt van alles overwegen of het ook zal lukken. Veel mensen hebben vooroordelen over dreads: ze zijn vies en onverzorgd. Wat veel mensen niet weten is dat dreads ook gewoon gewassen moeten worden net als 'gewoon' haar. Zodra dreads vet zijn dan kunnen ze niet klitten en vilten en dus geen goede dreads worden. Bovendien is het veel hygiënischer om het te wassen natuurlijk, viezigheid er tussen wilt niemand. Maar veel mensen weten dat niet en beoordelen je als vies. Nu moet je je daar natuurlijk niets van aantrekken, maar als je een baan hebt is het toch wel handig om representatief te zijn en vinden mensen het wel representatief? Zo werk ik in een verzorgingstehuis bij de receptie, het eerste gezicht dat bewoners en families dus zien. Is het dan wel zo netjes om zo'n kapsel te hebben?
En wat als ik in de toekomst een andere baan moet zoeken, als ik ergens anders woon in verband met mijn studie waar ik volgend jaar aan begin? Dat zijn dus allemaal vragen die mij bezighouden. Wat andere mensen op straat vinden, interesseert mij niet, maar het moet niet ten kosten gaan van mijn baan, want er groeit helaas nog steeds geen geldboom op mijn rug. Wat vinden jullie? Zal ik dreads nemen of moet ik dit idee maar los laten en gewoon saai haar hebben? *knipoog* Hieronder kun je dus even voten, al hangt mijn keuze niet af van deze poll hoor.

Achter de Wolken schijnt de zon

Zoals je misschien wel weet had ik een tijdje, en daarmee bedoel ik een paar weken, een Engelstalige blog op livejournal.com. Het is een erg leuke website waar je volledige aanpassingen kan doen aan je blog en veel groups heb waar je berichten kan plaatsen. Toch wilde ik nog wat rondspeuren naar wat andere weblog websites en ik kwam dus hier uit, bij Wordpress.com. Hoewel de vrijheden in layout-bewerking beperkt zijn, heeft het allerlei leuke toepassingen en na aandachtig bekijken is het redelijk handig in gebruik. Dus ik ga toch Wordpress gebruiken als mijn blog, waar ik verder schrijf in het Nederlands (en met uitzondering misschien ook in het Engels) over mijn ‘o zo interessante’ leventje.

Nu even een update over mijn leven. Vandaag was ik best nogal trots op mijzelf: Ik heb een volledige school dag gevolgd! Je zal nu vast wel denken: is dat iets om trots op te zijn? Maar voor mij persoonlijk op het moment wel. De laatste maanden van 2009 waren namelijk niet de meest gelukkige maanden van mijn leven. Na een lange tijd ziek te zijn geweest door “even twee verstandkiezen trekken”, waar twee maanden later de ‘beruchte’ Mexicaanse griep op volgde. Een aantal weken, nadat ik onwel werd in aardrijkskunde en emotionele uitbarsting had (arme leraren) om vrijwel niets , bleek ik de ziekte van Pfeiffer te hebben. Onwel worden is blijkbaar een protest van je lichaam die rust nodig heeft en de emotionele uitbarstingen een reactie van de vermoeidheid (en ik ben al emotioneel ingesteld). Wat heb ik de laatste maanden veel gehuild, om kleine en grote dingen. Een teken van moe zijn, maar ook een teken van onmacht om dat ik zolang al op school zit om mijn doel te bereiken en dan gebeurt er zoiets. Nu zijn we 3 maanden verder en ik merk dat het langzaam de betere kant op gaat. Zoals vandaag dus, voor de eerste keer in maanden heb ik weer een volledige schooldag gevolgd. Een hele prestatie in mijn conditie, maar vandaag was een goede dag en zo volgen er langzaam meer goede dagen en langzaam steeds minder slechte dagen. Het geeft je een voldaan en blij gevoel als je naar huis gaat in plaats van het gevoel weer dingen te missen en nog verder achter te raken. Tuurlijk betekent het niet dat ik gelijk beter ben, maar het is een stap in de goede richting en dat maakte mij erg blij en wilde ik graag even delen. Zolang ik maar positief tegen alles blijf aankijken, zal het wel goed komen. 'Achter de wolken schijnt de zon' .Dat was het weer even voor deze keer. Volgende keer zal ik proberen wat te schrijven over de kleine dingen die je kunt doen om de vogels te helpen deze winter te overleven.

Van Woodstock tot Baas in Eigen Buik

Het is alweer even geleden dat ik een blog heb geschreven en deze keer doe ik het in het Nederlands. Ik moet bekennen dat ik gewoon geen zin heb om het Engels te schrijven, dus vandaar. Op het moment gebeurt er niet veel in mijn leventje en daar kan ik me soms druk om maken. Soms denk ik of ik alleen adem voor school, vooral met deze achterstanden. Gelukkig neem ik ook de tijd om lekker aan niets te denken door muziek te luisteren of een film te kijken. Dat brengt mij trouwens op iets leuks. Mijn muzieksmaak is heel breed maar één van de soorten muziek die ik geweldig vind, is de muziek uit de jaren 60 en 70. Muziek wat nu niet meer gemaakt wordt, geniale muziek (oké Rammstein is ook geniaal!). Zo luister ik de live versie van Simon & Garfunkel van the Sound of Silence tijdens het 25th anniversary Rock and Roll Hall of Fame concert (2009). Kippenvel over heel mijn lichaam en tranen in mijn ogen als ik deze twee geniale muzikanten hoor zingen. Ook nu weer terwijl ik deze blog schrijf. Dat zet me aan het denken hoe graag ik in die tijd wil leven, maar helaas het is de verleden tijd. Ik zou zeker een persoon zijn die festivals zoals Woodstock bezocht zou hebben, mee deed aan protesten tegen door oorlog in Vietnam en met de woorden ‘Baas in eigen buik’ op mijn buik rondliep om te strijden voor gelijke rechten van de vrouw! Misschien is het daarom wel dat ik zoveel passie heb voor geschiedenis. Alles uit het verleden is interessant en wat ik nu in het heden bevalt me niet altijd even goed. Hoe de maatschappij in elkaar zit wordt je soms ook sip van. Tja, mijn moeder zegt dan ook wel dat ik in de verkeerde tijd ben geboren en ik eigenlijk iemand ben die thuis hoort in de jaren zestig en zeventig. Zou het niet gaaf zijn als er een tijdmachine bestond die je daarheen kon brengen? Oké genoeg gefantaseerd. Ik moet het maar doen met de platen en m’n platenspeler die mij iets terug brengen naar de tijd, de filmpjes in youtube kijken en maar gewoon geschiedenis studeren.